Delegacji moskiewskiej przewodził namiestnik moskiewski Jakow Zaharyn. Nie zachowały się dokumenty, dające pogląd na strategię negocjacyjną Iwana III i nie wiadomo, do jakich ustępstw był on skłonny. Jego głównym celem było zawarcie traktatu pokojowego, w którym Litwa zrzeka się pretensji terytorialnych do utraconych po roku 1494 ziem. Dodatkowo zmierzał do uznania przez Litwę i Polskę swoich tytularnych pretensji do zwierzchnictwa nad Rusią, sam natomiast nie chciał uznać tytulatury, która sankcjonowałaby zwierzchnictwo Wilna nad dorzeczem dolnego Dniepru, w tym nad Kijowem. Drobniejsze kwestie mogły dotyczyć swobód dla kupców i wymiany jeńców.
Przebieg rozmów mały|lewo|Homel (widok obecny) Poselstwo litewsko-polskie przybyło do Moskwy 3 marca 1503. Szybko okazało się, że Iwan III nie jest skłonny do ustępstw; co więcej, w odpowiedzi na polsko-litewskie żądania powrotu do status quo ante, delegacja moskiewska zaczęła wspominać o jego zwierzchnictwie nad „całą ziemią ruską”Natanson-Leski 1922, s. 92.. Występujący jako pośrednik poseł węgierski zaproponował kompromis: Moskwa miałaby zwrócić część zdobytych od roku 1500 terenów, a obie strony zawarłyby 6-letni rozejm.