Preludium thumb|Mapa bitew pod Imphalem i Kohimą Począwszy od 15 marca 1944 roku japońska 31 Dywizja przekroczyła rzekę Czinduin w pobliżu Homalinu i ruszyła na północny zachód przez dżunglę na froncie o szerokości prawie 97 km. Chociaż warunki marszu były trudne, osiągnięto duży postęp. Lewe skrzydło dywizji, składające się z większości oddziałów 58 Pułku i prowadzone przez dowódcę dywizyjnej Grupy Piechoty gen. mjr. Shigesaburō Miyazakiego, wyprzedziło sąsiednią formację (japońską 15 Dywizję Piechoty), gdy ta starła się z oddziałami indyjskimi osłaniającymi północne podejście do Imphalu 20 marca.
Indyjskie wojska składały się głównie z 50 Brygady Spadochronowej pod dowództwem bryg. Maxwella Hope-Thompsona w Sangshaku. Chociaż nie była ona celem Miyazakiego, postanowił usunąć ją ze swojej linii natarcia. Bitwa o Sangshak trwała sześć dni. Żołnierzom brygady spadochronowej rozpaczliwie brakowało wody pitnej, ale siły Miyazakiego były z kolei do końca bitwy osłabione przez brak artylerii. W końcu, gdy część żołnierzy japońskiej 15 Dywizji dołączyła do bitwy, Hope-Thompson wycofał się. 50 Brygada Spadochronowa straciła 600 ludzi, podczas gdy Japończycy ponieśli straty w wysokości 400 żołnierzy. Miyazaki przechwycił część żywności i amunicji, które Royal Air Force (RAF) zrzuciła obrońcom Sangshaku.