Alianci już pospiesznie wzmacniali front pod Imphalem. W ramach tego manewru piechota i artyleria indyjskiej 5 Dywizji Piechoty zostały przerzucone z Arakanu, gdzie właśnie uczestniczyły w odparciu pomocniczej japońskiej ofensywy w bitwie o Ngakyedauk. Podczas gdy główne siły dywizji trafiły do Imphalu (gdzie niektóre jednostki zostały odizolowane przez wroga i prawie wszystkie rezerwy IV Korpusu zostały już zaangażowane w walkę), indyjska 161 Brygada Piechoty dowodzona przez bryg. Dermota Warrena z dołączonym 24 Pułkiem Artylerii Górskiej wyruszyła do Dimapuru.
Na początku marca 23 Brygada Piechoty została odłączona z sił Chinditów pod dowództwem gen. mjr. Orde Wingate’a i została wysłana koleją z okolic Lalaghat do Jorhat, 80 km na północ od Dimapuru, gdzie miała zabezpieczać flankę przed japońskimi atakami na bazę. Gen. Giffard i gen. Claude Auchinleck, głównodowodzący British Indian Army, przygotowywali się również do wysłania brytyjskiej 2 Dywizji Piechoty i indyjskiego XXXIII Korpusu pod dowództwem gen. por. Montagu Stopforda z rezerwy w południowych i środkowych Indiach do Dimapuru drogą lądową oraz kolejową.
Dopóki kwatera główna XXXIII Korpusu nie dotarła jeszcze do Dimapuru, dowództwo obszaru linii komunikacyjnej 202 z gen. mjr. R.P.L.