Od jesieni 1945 roku studiował w Naczelnej Akademii Wojskowej im. KJ Woroszyłowa w Moskwie, którą ukończył jako pierwszy w roku. Od 1945 roku zajmował czołowe stanowiska w armii czechosłowackiej, a także oficjalnie zmienił nazwisko z Lenc na Lomský. W latach 1948–1949 był dowódcą dywizji, w latach 1949–1950 był szefem sztabu Okręgu Wojskowego. W 1950 roku po uzyskaniu przez komunistów wyłącznej władzy w Pradze, wstąpił do Komunistycznej Partii Czechosłowacji. W latach 1951–1953 pełnił funkcję szefa Wojskowej Akademii Technicznej.
W latach 1953–1956 był pierwszym wiceministrem obrony narodowej. W drugim rządzie Viliama Širokégo został ministrem obrony narodowej w 1956 roku i zachował to stanowisko w trzecim rządzie Viliama Širokégo i rządzie Jozefa Lenarta do kwietnia 1968 roku.
XI Zjazd Partii Komunistycznej wybrał go na członka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Czechosłowacji. XII Zjazd Partii Komunistycznej i XIII Zjazd Partii Komunistycznej potwierdził jego urząd. Zrezygnował ze stanowiska Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej w czerwcu 1968 roku.