por. B Przybyszewski, Stanisław Samostrzelnik, Kraków: PAN, 1951, s. 74-80.. Samostrzelnik, po zdaniu niezbędnych egzaminów, wstąpił do zakonu cystersów w podkrakowskiej Mogile. Dzięki protekcji opata szybko zdobył w tym zgromadzeniu eksponowane stanowisko klasztornego iluminatora.
Pierwsza w pełni sprawdzona informacja chronologiczna pojawia się w 1506 r. Samostrzelnik podjął się wówczas pracy nad udekorowaniem polichromiami klasztornych sklepień. Od tego czasu posługiwał się nowym nazwiskiem. Na wzór humanistów europejskich urobił sobie je od języka klasycznego. Za nowe nazwisko przybrał sobie przymiotnik pochodzący od łacińskiej nazwy Mogiły, Clara Tumba (Jasna Mogiła), podpisując się odtąd Stanislaus Claratumbensis, co tłumaczy się jako Stanisław Jasnomogilski (w tradycji polskiej częstszym przypadkiem jest nawiązanie do form średniowiecznych, tj.: Stanisław z Mogiły)Barbara Miodońska, Miniatury Stanisława Samostrzelnika, Warszawa 1983, Warszawa: WAiF, s. 7..