10 stycznia 1896 roku rozpoczęły się oficjalne próby pokładowej artylerii, poczynając od małokalibrowej, a kończąc na głównej (nie wypadły korzystnie ze względu na niską szybkostrzelność i problemy z wentylacją wież).

Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna thumb|Rozkład opancerzenia i uzbrojenia na podobnym pancerniku „Carnot” tego samego programu „Charles Martel” był zbudowanym ze stali pancernikiem z wysokimi, silnie dośrodkowo pochylonymi burtami. Na większości długości kadłuba była nadbudowa, na której była posadowiona wieża dziobowa działa; wieża rufowa była niżej na pokładzie górnym, a na samej rufie kadłub obniżał się do pokładu głównego. Kadłub podzielony był za pomocą 14 grodzi na 15 przedziałów wodoszczelnych, oznaczonych od A do O. Maszynownia zajmowała przedział J, a kotłownie i zasobnie węglowe mieściły się w przedziałach G i H. Łącznie w kadłubie było 209 przedziałów, w tym 138 wodoszczelnych. Okręt miał trzy ciągłe pokłady: bateryjny, główny i górny oraz dwa ciężkie maszty bojowe, każdy z trzema pomostami (marsami).