Charakterystyczną cechą „Charles’a Martela” był umieszczony na wysokości 11,7 metra nad pokładem górnym ciężki pomost komunikacyjny łączący nadbudówki dziobową i rufową, a na dziobie w miejscu planowanego pierwotnie działa pościgowego zbudowano pomieszczenie z reflektorami Mangina.
Okręt miał długość całkowitą wynoszącą 121,59 m, a na linii wodnej 119,68 m (między pionami 115,51 m), szerokość 21,71 m i maksymalne zanurzenie 8,29 m. Wyporność normalna wynosiła 11 693 tony, a pełna 12 830 ton. Na długości 107 metrów (od 10 do 118 wręgu) rozciągało się dno podwójne, mieszczące m.in. zbiorniki wody słodkiej. Wysokość metacentryczna miała wielkość 1 metra.
Załoga okrętu składała się pierwotnie z 668 ludzi – 29 oficerów oraz 639 podoficerów i marynarzy, a później liczyła 648 ludzi – 32 oficerów oraz 616 podoficerów i marynarzy. Jednostka była przystosowana do pełnienia roli okrętu flagowego, wyposażona m.in. w salon admiralski.