Urządzenia napędowe Okręt był napędzany dwoma trzycylindrowymi pionowymi maszynami parowymi potrójnego rozprężania produkcji zakładów Schneider, umieszczonymi w oddzielnych przedziałach, z których każda poruszała jedną trójłopatową śrubę napędową o średnicy 5,7 metra i skoku 6,2–6,3 metra. Parę dostarczały 24 opalane węglem kotły wodnorurkowe systemu Lagrafel-d’Allest, o ciśnieniu roboczym 15 kG/cm², rozmieszczone w czterech kotłowniach. Maszyny osiągały łączną maksymalną moc indykowaną 14 900 KM, co pozwalało na osiągnięcie prędkości maksymalnej 18 węzłów (5 maja 1897 roku na próbach przy przeciążeniu maszyn osiągnięto prędkość 18,13 węzła). Spaliny odprowadzane były do dwóch identycznych kominów. Normalny zapas węgla wynosił 650 ton (maksymalnie 980 ton), co zapewniało zasięg 3520 Mm przy prędkości ekonomicznej 10 węzłów. Zasięg z pełnym zapasem węgla przy prędkości maksymalnej wynosił 1200 Mm, a zużycie paliwa przy pełnej mocy kształtowało się na poziomie 15,17 tony na godzinę.