Możliwe jest nanoszenie takich materiałów jak: Ti, Si, Ta, Ag, stali stopowych oraz niestopowych, niemożliwych lub utrudnionych do stosowania w odmianie niskociśnieniowej.
Niskociśnieniowe natryskiwanie na zimno (ang. LPCS – Low Pressure Cold Spray) – gaz roboczy przy ciśnieniu rzędu 0,5–1 MPa zostaje podgrzewany do temperatury nie wyższej niż 550°C, a następnie przepuszczany przez zbieżno-rozbieżną dyszę de Lavala. Gazem roboczym jest powietrze (rzadziej hel), a osiągana prędkość wynosi około 650 m/s. Najczęściej stosowane są proszki metali miękkich: Cu, Al, Ni, Zn, Sn, bądź ich mieszaniny z Al2O3 i materiałami typowymi dla HPCS.
Materiały proszków w metodzie natryskiwania na zimno Energia kinetyczna cząstek jest silnie uzależniona od granulacji proszków – duża masa cząstek uniemożliwia im osiągnięcie pożądanej prędkości, dlatego preferuje się proszki o małej granulacji. Większa powierzchnia proszku wpływa na wzrost jego ilości ulegającej utlenianiu, co niekorzystnie wpływa na proces. Obecność dużych cząstek również powoduje spadek wydajności, gdyż zazwyczaj odbijają się one od powierzchni podłoża. Istotne jest zachowanie równomiernego i niewielkiego rozkładu wielkości cząstek, co pozwala na osiąganie przez nie równomiernej prędkości krytycznej, a także na ogrzewanie ich do tej samej temperatury w podobnym czasie.