Akt II Wojtuś dowiaduje się od Lizety, że nie może liczyć na jej względy, bo kawaler nie chce się żenić z hrabiną i stosunki między obydwoma domami najpewniej zostaną zerwane. Postanawia więc rozmówić się z margrabiną. Hortensjusz napomyka margrabinie o tym, że hrabia chce ją poślubić oraz że kawaler odrzucił jej rękę, którą mu ofiarowała Lizeta. Margrabina jest oburzona tym, że ją kawaler odrzucił. Wojtuś prosi ją, by rozkochała w sobie jego pana, tak by on z Lizetką mogli zostać razem. Margrabina wzywa Lizetę, jest oburzona, że się tak frymarczy jej sercem i ręką za jej plecami, a szczególnie tym, że kawaler ją odrzucił, narażając ją na społeczny afront. Lizeta zarzeka się, że wszystko zrobiła z miłości do swej pani, że zaoferowała jej rękę kawalerowi tylko dlatego, że wydawał się zazdrosny o hrabiego, a ten wziął go za swego rywala. Nadchodzi kawaler. Jest wyraźnie zazdrosny o hrabiego. Kiedy jednak margrabina pyta go o motyw odrzucenia jej ręki, nie chce się do tej zazdrości przyznać, świadom wcześniejszych deklaracji margrabiny. Margrabina, dotknięta jego obojętnością, wzywa Hortensjusza, aby zagłębić się w lekturze. Obecny przy tym kawaler wszczyna spór z Hortensjuszem o czytanego autora, którym okazuje się Seneka. Kłótnia z Hortensjuszem pozwala margrabinie i kawalerowi powrócić do rozmowy o wzajemnych uczuciach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Druga pułapka miłości · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.