Zapewniają się gorąco o łączącej ich przyjaźni. Kawaler wyznaje, że był zazdrosny o to, że hrabia pozbawi go rozumiejącej przyjaciółki, w której znalazł pokrewną duszę. Margrabina tak jest tym wyznaniem zachwycona, że decyduje się odprawić zarówno Hortensjusza, jak i hrabiego, by nic nie przeszkadzało ich przyjaźni.
Akt III Lizeta i Wojtuś odprawiają Hortensjusza przy czym Wojtuś paple o wzajemnej skłonności margrabiny i kawalera. Zaniepokojony wiadomością, uzyskaną od Hortensjusza, hrabia zjawia się u margrabiny. Lizeta zaprzecza wszystkiemu i jednocześnie przekazuje hrabiemu prośbę swej pani, by zaniechał dalszych starań o jej rękę. Hrabia postanawia rozmówić się z kawalerem. Wypytuje go o jego uczucia względem margrabiny, sugerując, że jego rozmówca jest w niej zakochany. Kawaler nie chce się przyznać do miłości, twierdzi że jest jej przyjacielem. Wówczas hrabia prosi o wstawiennictwo u margrabiny, która przed przyjazdem kawalera była mu całkiem przychylna i robiła pewne nadzieje, obraziła się nań jednak, gdy przez kilka dni zaniedbał ją odwiedzić. Kawaler daje mu wiarę i pomstuje przeciw przewrotności margrabiny. Hrabia pyta go czy ostatecznie zrezygnował z małżeństwa, a gdy kawaler gwałtownie zaprzecza, ofiarowuje mu rękę swej siostry, którą wzburzony kawaler przyjmuje. Kawaler postanawia rozmówić się z margrabiną.