Na mapie widać położenie Ilirów i greckie kolonie w rejonie Adriatyku (na czerwono).
Greckie kolonie
Od I tysiąclecia p.n.e. coraz żywsze stawały się kontakty handlowe z cywilizacją grecką. W IV w. p.n.e., za czasów Dionizjusa Starszego, Grecy z sycylijskich Syrakuz zaczęli kolonizować wybrzeże dalmatyńskie. Najstarsza ich kolonia handlowa powstała przed 385 r. p.n.e. na wyspie Issa (obecnie Vis). Nowe fale kolonistów zakładały kolejne, m.in. na wyspie Pharos (Hvar) oraz na lądzie, m.in. Traugurion (Trogir), Salona (Solin), Epetion (Štobreč) i Epidaurum (Cavtat). Wyspę Korkyra Melaina (Korčula) zasiedlili Grecy z Knidos. Wraz z kolonizatorami na terytorium iliryjskie przenikała grecka kultura, język, pismo, a nawet system monetarny. Dzięki Grekom Ilirowie rozwinęli również uprawę winnic, oliwek i sadownictwa, umiejętność budowania statków i wyrabiania naczyń ceramicznych, sztukę żeglowania oraz zdolność do handlu oraz pismo.