Jedynym miejscem, gdzie docierali kupcy z Europy, była ściśle kontrolowana i zamknięta wyspa Dejima koło Nagasaki. Tam pozwalano handlować tylko tym, którzy zgadzali się podeptać fumi-e. Akceptowali to z reguły wyznawcy kalwinizmu, głównie Holendrzy (ze względu na obowiązujący w ich wyznaniu ikonoklazm), w celu prowadzenia interesów z Japończykami.
„Ukryci chrześcijanie”
„Ukryci chrześcijanie” schronili się na odległych wyspach (np. Gotō) i w trudno dostępnych wioskach. Tworzyli odizolowane wspólnoty, które pozbawione duchownych i pism katolickich i zmuszone do udawania wyznawców buddyzmu i shintō, stopniowo oddalały się od doktryny katolickiej (synkretyzm religijny), utrzymując jednak świadomość przynależności do chrześcijaństwaHidden Christians’ endeavours to continue their religious faith (ang.), World Cultural Heritage, dostęp 02.01.2021.
Próby misji w XVII wieku W XVII wieku misjonarze katoliccy z Europy, mimo grożącej im za to śmierci, podejmowali próby przedostania się do Japonii. W lutym 1642 grupa pięciu jezuitów, wśród których był Polak, Wojciech Męciński, przypłynęła statkiem z Manili na Filipinach i w przebraniu Chińczyków jezuici przedostali się na półwysep Satsuma do twierdzy Kagoshima.