podczas gdy liczba Abchazów nawet nie podwoiła się do 1989 roku, populacja Gruzinów w Abchazji wzrosła w tym czasie prawie czterokrotnie z 67 494 do 239 872, populacja Ormian potroiła się, a liczba Rosjan wzrosła aż sześciokrotnie.
Konflikt zbrojny w Abchazji
W 1992 roku sytuacja polityczna w Abchazji przerodziła się w militarną konfrontację między rządem gruzińskim a separatystami abchaskimi. Walki przybrały na sile, gdy oddziały gruzińskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Obrony wraz z jednostkami policji zajęły Suchumi i zbliżyły się do miasta Gudauta. Polityka etniczna zainicjowana przez Gruzinów w Suchumi zmusiła część Abchazów do opuszczenia swoich domostw i doprowadziła do powstania grupy bojowników, zdeterminowanych, aby odzyskać utracone domy. Jednak w miarę postępu działań wojennych separatyści abchascy zaczęli prowadzić taką samą politykę masowego wysiedlania etnicznych Gruzinów z ich domów w jeszcze większej liczbie, co spowodowało, że ok. 250 000 ludzi zostało wyrzuconych z ich siedzib rodowych. Przy prawdopodobnej pomocy ze strony Rosji udało im się uzbroić i zorganizować „bataliony ochotnicze” złożone z ludów Północnego Kaukazu. Według politologa Georgy Mirsky'ego rosyjska baza wojskowa w Gudaucie „zaopatrywała stronę abchaską w broń i amunicję”.