Jednocześnie dodaje on, że „nigdy nie przedstawiono żadnego bezpośredniego dowodu na to, ale bardziej naiwnym byłoby wierzyć, że czołgi, rakiety, haubice i inna ciężka broń, której koalicja antygruzińska coraz częściej używała w swojej wojnie, zostały zdobyte na wrogu”. Ta antygruzińska koalicja wojskowa składała się z północnokaukaskiego ugrupowania Konfederacja Narodów Kaukazu, czeczeńskiej dywizji „Szary Wilk” Szamila Basajewa, „batalionu ormiańskiego im. Bagramiana”, Kozaków, bojowników z Naddniestrza i różnych rosyjskich oddziałów specjalnych. Według politologa Bruno Coppietersa, „zachodnie rządy podjęły pewne dyplomatyczne inicjatywy w ONZ i zaapelowały do Moskwy o zaprzestanie aktywnego udziału jej sił zbrojnych w konflikcie w Abchazji. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła serię rezolucji, w których apelowała o zawieszenie broni i potępienie abchaskiej polityki czystek etnicznych”.
W obliczu setek tysięcy etnicznych Gruzinów, którzy nie chcieli opuścić swoich domów, strona abchaska wdrożyła proces czystek etnicznych w celu całkowitego wypędzenia i wyeliminowania ludności gruzińskiej w Abchazji.