Noh sepehr (Dziewięć sfer) z 1318 opiewało zwycięstwa Mubarak Szaha (1316–1320), przy czym charakteryzowało się szczególnie kunsztowną budową – dziewięć sfer niebieskich tradycyjnej astronomii reprezentowało dziewięć różnych metrów poematu. Miał on wyjątkowy charakter także ze względu na zawarte w nim opisy kultur, zwyczajów, świąt i języków, które sprawiły, że jest doskonałym źródłem wiedzy na temat średniowiecznych Indii. Toghlok-name zostało napisane pod koniec życia poety na zlecenie sułtana Toghlaka (1320–1325) i było poświęcone z kolei jego osiągnięciom.
Amir Chosrou był także autorem dzieł prozatorskich, z których najważniejszym było Edżaz-e Chosrawi (ukończone w 1319), poświęcone różnym zagadnieniom z zakresu stylu i retoryki oraz epistolografii, wraz z przykładami listów. Ukazuje ono w pełni filologiczny talent autora. Chaza’en al-fotuh (1311) (nazywane czasami Tarich-e Ala'i) opisuje podboje Ala ad-Dina Chaldżiego. Afdal al-fawa’id jest zbiorem powiedzeń Nezam ad-Dina Auliji.