Metoda sucha (kawa naturalna) Jest metodą starszą niż mokra. Była od wieków stosowana przez mieszkańców Jemenu i Etiopii. Około 65% światowych dostaw kawy jest przygotowywane tą metodą (2004).
Pierwotnie pozwalano owocom zasychać na drzewie, a następnie strząsano je na duże płachty. Obecnie tylko Etiopia i Jemen częściowo stosują metodę w jej pierwotnej wersji (np. Mokka z Jemenu i Jimmy z Etiopii). Większość plantatorów zbiera owoce z drzew w różnej fazie dojrzałości (od niedojrzałych, przez dojrzałe, do przejrzałych) i kieruje je do wstępnego mycia w bębnach mechanicznych, po czym rozsypuje je na glinianych, bądź betonowych klepiskach, a czasem matach trzcinowych. Owoce leżakują tu około 2-3 tygodnie, systematycznie przegarniane grabiami (kilka razy na godzinę). W owocach dochodzi wówczas do fermentacji wewnętrznej. Każdego wieczora ziarna zagarnia się na sterty i okrywa plandekami, aby uchronić je przed nocnym zawilgoceniem. Wyschnięte owoce są kierowane do łuszczarek (na terenie Etiopii i Jemenu są to czasem drewniane stępy), gdzie oddziela się miąższ, łuski i otoczki pergaminowe. Na ziarnie pozostaje, jak w metodzie mokrej, jedynie srebrzysta otoczka. Odróżnia się ona od metody mokrej charakterystycznie wyglądającymi rysami pozostałymi po mechanicznym oddziaływaniu.