Atak Niemiec na ZSRR spowodował ponadto, że władze radzieckie w popłochu przeniosły zawartość archiwum do Leningradu, gdzie większość filmów estońskich uległa bezpowrotnemu zniszczeniu.
Estońskie kino powojenne: lata 40.-80. XX wieku
Filmy fabularne i dokumentalne Wraz z powrotem ZSRR ludzie kultury zostali poddani represjom, a nałożone restrykcje w okresie stalinizmu powodowały, iż jedynym dopuszczalnym kierunkiem w sztuce był socrealizm. Pierwsze produkcje estońskojęzyczne lat powojennych przygotowywane były w studiu leningradzkim. Powstała tam kronika filmowa Nõukugede Eesti () oraz pierwszy powojenny film fabularny Oblężona cytadela (1947 rok). Odbudowana została także wytwórnia Tallinnfilm (do 1963 roku istniejąca pod nazwą Tallinna Kinostuudio). W 1965 roku powstało studio Eesti Telefilm, które z kolei miało produkować na potrzeby małego ekranu.