W XIV wieku Kutná Hora stała się jednym z najważniejszych miast Królestwa Czeskiego, a jej bogactwo opierało się na wydobyciu srebra. W 1300 król Wacław II przeniósł królewską mennicę z Igławy do Kutnej Hory, gdzie wprowadzono reformę monetarną i rozpoczęto bicie groszy praskich. Miasto stało się centrum finansowym kraju, a jego znaczenie podkreślały liczne przywileje nadane przez królów z dynastii Luksemburgów. W tym okresie powstały najważniejsze zabytki, takie jak Kościół św. Barbary, Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sedlcu oraz Włoski Dwór, który służył jako rezydencja królewska i mennica. W 1485 w Kutnej Horze przyjęto tzw. Pokój Religijny, który potwierdzał długotrwałą tolerancję religijną w Królestwie Czeskim.
W XV wieku, podczas wojen husyckich, Kutná Hora stanęła początkowo po stronie Zygmunta Luksemburskiego, jednak po serii zwycięstw husytów miasto zostało zdobyte, a klasztor w Sedlcu spalony. W 1422 doszło do wygnania części niemieckich górników oraz dwóch wielkich pożarów, które zniszczyły miasto. Wydobycie srebra zostało wstrzymane, a produkcja monet znacznie spadła. W 1469 wznowiono wydobycie srebra, a w 1471 we Włoskim Dworze odbył się zjazd, na którym wybrany został król Czech Władysław II Jagiellończyk. Natomiast w 1485 w Kutnej Horze przyjęto tzw.