W gmachu Amtsmühle, oprócz głównego młyna zbożowego, powstały także: młyn garbarski, folusz (urządzenie do obróbki sukna) i olejarnia. Pierwsze 10 korcówKorzec – (niem. Scheffel) dawna jednostka objętości, stosowana dla ciał sypkich. Po 1819 korzec liczył 128 litrów. zmielonego w młynie w dniu otwarcia żyta Grunau przeznaczył dla ubogich mieszkańców Braniewa. Później również często sprzedawał swoje produkty ubogim po obniżonych cenach.
Tak potężny młyn, aby mógł wykorzystywać swoje moce, potrzebował w pobliżu odpowiednio dużego magazynu dla zboża. Już rok później, w 1848, nadarzyła się ku temu wyjątkowa okazja, gdyż na licytację został wystawiony znajdujący się w braniewskim porcie potężny spichlerz Pod Złotym Lwem (Löwenspeicher), zbudowany w 1806 przez Johanna Oestreicha (1750–1833). Wkrótce, 19 lutego 1848, Ignatz Grunau stał się jego właścicielem.
Po 1848 następuje zmierzch imperium Ignatza Grunaua. Wiosna Ludów wywraca dotychczasowe porządki, wojny prusko-duńskie i związanie z nimi blokady niemieckich portów przez Danię w latach 1848–1849 doprowadziły do bankructwa wielu przedsiębiorców. W 1850 bankrutuje również największy przedsiębiorca w ówczesnym Elblągu, Ignatz Grunau.