Równo cztery lata po debiucie Tanga pierwszej generacji, BYD zdecydował się zastąpić wywodzącą się z 2011 roku konstrukcję zupełnie nowym modelem. Zbudowano go od podstaw według nowej filozofii i estetyki wizualnej autorstwa szefa zespołu projektowego BYD, pracującego wcześniej dla Alfa Romeo i Audi Wolfganga Eggera.
Samochód zyskał obłą, masywną sylwetkę z dużym trapezoidalnym przednim wlotem powietrza zdobionym chromem oraz agresywnie stylizowanymi reflektorami połączonymi chromowaną poprzeczką, jako całokształt realizując koncepcję stylistyczną Dragon Face. Linia szyb została poprowadzono wysoko, z charakterystycznym zadarciem w tylnej części, z kolei tył przyozdobił wąski pas lamp.
W kabinie pasażerskiej producent zastosował minimalistyczny projekt koncentrujący sterowanie większością funkcji pojazdu na dwóch wyświetlaczach. Pierwszy, o przekątnej 12,3-cali zastąpił tradycyjne zegary, z kolei drugi, centralnie umieszczony dotykowy wyświetlacz LCD o przekątnej 14,6-cala posiada nietypową funkcję obrotu o 180 stopni z pozycji horyzontalnej na wertykalną. W przeciwieństwie do poprzednika, BYD Tang drugiej generacji trafił do sprzedaży w 7-osobowym wariancie.