W wyniku tych sesji powstało około trzydziestu szkiców, przedstawiających modelkę w rozmaitych pozach. Sargent podchodził do tematu z różnych punktów widzenia, kładąc nacisk na kontury jej profilu, szyi, ramion i rąk. Studiował modelkę jak rzeźbę, którą należy oglądać ze wszystkich stron. Naszkicował jej twarz w akademickim profilu z lewej i z prawej strony. Przedstawił ją w półpostaci, z ekstrawaganckim dekoltem i ramiączkiem opadający z ramienia. Malując akwarelą, przedstawił modelkę siedzącą na sofie, a na całopostaciowych rysunkach leżącą lub klęczącą na sofie plecami do artysty, spoglądającą przez okno. Pozowała także przy pianinie i czytając książkę. Szkic olejny zatytułowany Madame Gautreau pijąca toast, podobnie jak ostateczne dzieło, przedstawia profil i nagie ramiona modelki na ciemnym tle, ale w bardziej nieformalny sposób, przy użyciu swobodnych pociągnięć pędzla. Sesje były zakłócane przez liczne zobowiązania towarzyskie modelki oraz opiekę nad czteroletnią córką Gautreau, jej matką i domem. W liście do Vernona Lee Sargent skarżył się na jej brak dyscypliny w pozowaniu i przysparzające mu trudności „piękno nie do namalowania”.