Została pochowana na cmentarzu parafialnym w Lubartowie.

Miała dwóch synów: Jerzego (1909−1993) i Romana (1915−1939).

11 listopada 2012 wpisana została do pamiątkowej księgi ludzi zasłużonych dla Lubartowa Pamięć i Zobowiązanie.

Twórczość Utwory podpisywała często pseudonimami Jagienka lub Jagienka spod Lublina, nawiązującymi do bohaterki powieści Krzyżacy Henryka Sienkiewicza. Publikowała artykuły, opowiadania, powieści, legendy, wiersze, felietony humorystyczne, utwory dramatyczne i opracowania literackie. Debiutowała w 1916, w polskim czasopiśmie humorystycznym „Mucha” (wydawanym wówczas w Moskwie), w którym ukazał się jej wiersz Przeminął maj (ogłoszony anonimowo).

Przez lata związana z Lubartowem, zbierała i publikowała materiały dotyczące regionu i jego historii. W 1918 wydała zbiór tańców i pieśni ludowych Chata za wsią. Przygotowywała okolicznościowe jednodniówki m.in. z okazji rocznicy bitwy pod Grunwaldem (1919). W 1923 została redaktorem jednodniówki lubartowskiego Koła Ligi Obrony Powietrznej Państwa. Od 1925 wydawała pierwsze lokalne czasopismo „Echo Ziemi Lubartowskiej”. W 1926 przygotowała publikację pt. Lubartów. Szkic monograficzny, a w 1928 wspólnie z Ferdynandem Traczem opublikowała pracę pt. Ziemia Lubartowska, szkic monograficzny, ilustrowany.