Do mniej więcej lat 80. XIX w. księstwo Hunzy było przeważnie znane pod nazwą nadaną jej przez chińskojęzycznych sąsiadów – Kandżut, natomiast dla samych Hunzakuc było to słowo obce. Po wejściu Hunzy w orbitę polityki międzynarodowej, tj. trójstronnego współzawodnictwa o wpływy w Azji Centralnej między Chinami, Rosją a Imperium Brytyjskim, wzrosło też badawcze zainteresowanie tym krajem. Odwiedzali go przeważnie Brytyjczycy, m.in. John Biddulph (jako funkcjonariusz Indii Brytyjskich), G.W. Leitner, Francis Younghusband, którzy zaczęli konsekwentnie wprowadzać rodzimą nazwę (w oryginalnym brzmieniu 'hanzu') jako 'Hunza'.

W piśmiennictwie polskim mały|278x278px|Fragment mapy towarzyszącej omówieniu podróży i tekstu B. Grąbczewskiego w „Roczniku Przyjaciół Nauk” (Poznań, 1891), gdzie oznaczono Hunzę jako „Kanżut”. Tę formę nazwy w polskim piśmiennictwie usankcjonowała jako Kandżut, czyli w brzmieniu nazwy rosyjskiej lub angielskiej, Enyklopedia Gutenberga w tomie 7., który ukazał się w 1929 r. Nazwa pojawiła się jednak już parę dekad wcześniej. Wielka Encyklopedia Powszechna z 1891 r. wymienia Kandżut omawiając opanowanie Azji Środkowej przez administrację brytyjską. Posługiwano się nią przy okazji prasowych doniesień międzynarodowych, np.