Wydał trzy książki poświęcone zagadnieniom przemysłu naftowego (Przemysł naftowy galicyjski w roku 1907, Lwów 1908 i oraz Die galizische Rohölindustrie, ihre Gegenwart und ihre Zukunft, Berlin 1908 - jako autor oraz Projekt utworzenia w drodze ustawy Krajowego Biura Sprzedaży ropy pod kontrolą Rządu, Drohobycz 1909 – jako współautor). Jak napisał dr Stefan Bartoszewicz, red. dwutygodnika „Nafta”: Szujski, uważany słusznie za odkrywcę Tustanowic, miał charakter nadzwyczaj bujny, niespokojny i prawdziwie szlachecką fantazję. Przedstawiał się jako inżynier mimo iż był doktorem prawa. Rozczarowany stosunkami w przemyśle naftowym w 1913 opuścił spółkę zachowując w niej udziały i został korespondentem czasopisma branży naftowej w Berlinie.
W 1913 wyjechał do Paryża jako przedstawiciel przemysłu naftowego Galicji w poszukiwaniu kapitału francuskiego dla inwestycji w Galicji. Będąc w Paryżu w 1914 przekazał w darze książki dla Biblioteki Polskiej w ParyżuRocznik Akademii Umiejętności rok 1914/1918, Kraków 1916, s. 63. Prawdopodobnie wiązało się to z jego kolejną decyzją.