Wśród Bajończyków Po wybuchu I wojny światowej na wezwanie Komitetu Wolontariuszy Polskich stawił się 3 sierpnia 1914 jako ochotnik do walki w planowanym Legionie Polskim. Ponieważ miał już wtedy 49 lat na komisji lekarskiej zaniżył sobie wiek do 40 lat. Na pytanie o zawód odparł: - Jestem, jestem... tragarzem. Lekarz spojrzał na białe, pańskie ręce Szuyskiego...- Jesteś pan dzielnym, szczerym Polakiem! Zanim zapiszę pana na listę, pozwól niech uścisnę twoją rękę...Wacław Gąsiorowski, 1910-1914 Historia armii polskiej we Francji, Warszawa 1931 Dom Książki Polskiej s. 172. Na komisję udał się z własnoręcznie sporządzonym prowizorycznym sztandaremPiotr Boroń, Dzieje sztandaru bajończyków 1914-1915, „Przegląd Historyczno-Wojskowy”, 2004, r. 5, nr 3 s.103-116. Pod tym sztandarem przemaszerował przez Paryż pierwszy oddział ochotników polskich, jeszcze w cywilu.