Tam też doczekała wyzwolenia przez wojska brytyjskie, które nastąpiło 15 kwietnia 1945. Powrót do rodzinnego kraju zajął jej cztery miesiące, całą bowiem drogę przebyła pieszo.

Rządy nazistów w Austrii oraz powiązane z nimi ludobójstwo ludności romskiej doprowadziło do niemal całkowitego zniszczenia przedwojennej populacji tej grupy etnicznej. Ocenia się, że życie straciło wówczas 90% austriackich Romów. Tragedia ta dotknęła osobiście również krewnych Stojki. Podczas wojny straciła ona bowiem niemal całą swą niezwykle rozgałęzioną i liczną, bo liczącą około dwustu osób rodzinę. Poza nią samą przeżyła jedynie jej matka oraz czwórka rodzeństwa.

Życie po wojnie oraz działalność społeczna Po zakończeniu działań wojennych Ceija Stojka zamieszkała w austriackiej stolicy. Wiedeń pozostał jej domem do końca życia. Podjęła naukę w szkole, umieszczono ją jednak w klasie z dziećmi znacznie młodszymi. Czuła się w niej dziwnie i nie zdołała nawiązać relacji ze szkolnymi kolegami. Po 6 miesiącach przestała uczęszczać na zajęcia, samodzielnie nauczyła się czytać i pisać. Wcześnie założyła rodzinę, pierwsze dziecko urodziła jako piętnastolatka. Doczekała się łącznie trojga dzieci. Utrzymywała się dzięki sprzedaży dywanów na targowisku.