alegoria to przedstawienie idei za pomocą obrazów nacechowanych symbolicznie i jest daleka od realizmu, który przedstawia rzeczy konkretne, istniejące w rzeczywistości. Dzieło jest utrzymane w ciemnych kolorach, w palecie barw dominują odcienie brunatnych brązów, szarości, zgniłe zielenie. Na obrazie widać pomieszczenie pogrążone w półmroku, źródłem światła jest okno po prawej stronie oraz niewidoczny otwór w suficie. Obraz przedstawia dużą grupę osób zgromadzonych w pracowni malarza, jednak pomieszczenie nie przypomina rzeczywistego atelier Courbeta. Osoby na obrazie to postacie pochodzące z różnych stanów francuskiego społeczeństwa, niektóre z nich daje się zidentyfikować jako portrety osób współczesnych malarzowi. Pomimo tego, że malarz ukazał realne typy ludzi żyjących w jego czasach, to jednak zgromadzenie ich wszystkich w jego pracowni w jednym czasie nie jest zdarzeniem możliwym. Trudno ustalić relacje łączące postaci przebywające w pomieszczeniu, wiele z nich wydaje się żyć własnym życiem i nie zwracać uwagi na otaczającą rzeczywistość. Interpretacje obrazu opierają się na napisanym przez Courbeta liście adresowanym do jego przyjaciela, krytyka sztuki Champefleury’ego.