Antyfaszystowska działalność wśród ludności żydowskiej nie ograniczała się przy tym do obrony interesów partyjnych Bundu. W drugiej połowie lat trzydziestych, wraz z nasileniem antysemityzmu, Bund prowadził szeroką działalność na rzecz obrony praw obywatelskich ludności żydowskiej, organizując akcje protestacyjne i samoobronę przeciwko przemocy ze strony bojówek skrajnej prawicy. Szczególne znaczenie miała jego działalność masowa i społeczna, obejmująca związki zawodowe, organizacje młodzieżowe i instytucje kulturalne. W ten sposób sprzeciw wobec antysemityzmu i faszystowskiej przemocy wykraczał poza krąg osób związanych ściśle z ideologią Bundu i przyczyniał się do jego wzrostu znaczenia wśród różnych grup żydowskiej społeczności.
Wymiar międzynarodowy polskiego antyfaszyzmu Najbardziej znanym przykładem międzynarodowego wymiaru antyfaszyzmu z udziałem osób związanych z Polską była hiszpańska wojna domowa. Przytłaczająca większość polskich ochotników walczyła po stronie republikańskiej. Jacek Pietrzak szacuje ich liczbę na około 4,5–5 tys.;