W 1971 roku specjalnie dla niej stworzono rolę „bábinky” Mánički, pani Kateřiny Hovorkovej, która stała się czwartą główną postacią teatru Spejbla.

Dla teatru później zaczęła pisać i reżyserować sztuki, razem z Kirschnerem stworzyła również wiele płyt gramofonowych, programów radiowych, książek itp. Jako pierwsza nagrała w 1969 roku dla Supraphonu scenkę Hurvínkovi k narozeninám. Po śmierci Kirschnera kontynuowała nagrywanie z kolegą Martinem Kláskiem. Nagrania Teatru S+H zdobyły w ciągu lat 33 złote, 25 platynowych i jedną diamentową płytę.

Od 1 stycznia 1995 roku Teatr S+H przeniósł się z ulicy Římskiej na Vinohradach do nowego budynku w Dejvicach. Po śmierci dyrektora i swojego męża Miloša Kirschnera w 1996 roku sama została dyrektorem teatru. W sierpniu 2008 roku wygrała dla teatru ośmioletni proces sądowy z miastem Pilzno o prawa do postaci Spejbla i Hurvínka.