Ego szuka oparcia we własnym „ja”.
Okres między 1945 a 1948 rokiem Rysunki autoportretowe (1945–1949) W Sylwestra 1945 roku Ilka Gedő poznała Endre Bíró, który studiował chemię na Uniwersytecie Segedyńskim, a po wojnie rozpoczął pracę w instytucie badawczym kierowanym przez węgierskiego naukowca, laureata Nagrody Nobla Albert Szent-Györgyi.
Pracując w ściśle figuratywnym idiomie, artystka potrzebowała modeli i oprócz rodziny i przyjaciół najdogodniejszym modelem okazała się ona sama.
Ilka Gedő tworzyła autoportrety, które poprzez swoją szczerość i eksplorację siebie, przykuwają uwagę widza. Prace te rysowane są w sposób, który przywołuje jednocześnie prostą fizyczną rzeczywistość i emocjonalną wrażliwość. W jej starania o wierne i wierne odwzorowanie rzeczywistości wkradały się jednak wątpliwości: tradycyjny i opanowany modelunek, który był dla niej tak typowy, stopniowo zastępowany był ekspresyjnym, wybuchowym i pełnym napięcia stylem.Rysunki z cyklu autoportretów Fillér utca oddziałują na widza dzięki swej okrutnej szczerości i autentycznej artystycznej sile.