W Indiach obszar występowania kończy się w zachodnim Asamie na wschodzie oraz w skrajnie północnej Karnatace i północnym Andhra Pradesh na południu, gdzie sięga okolic ujścia Kryszny na szerokości 16°N. G. c. sordida (Ripley, 1950) – wschodni Asam, od okolic Dibrugarh i Margherita na długości 95–96°E po wąwozy, przez które przepływ Brahmaputra na północy, dolinę Luhit na wschodzie oraz dystrykt Tirap i Patkaj na południu. Granice obszaru występowania niejasne. G. c. superciliaris (Blyth, 1863) – od północno-wschodnich Indii (Manipur) przez Mjanmę – poza południową i wschodnią częścią – po południowo-zachodnie Chiny (południowo-zachodni Junnan). G. c. floweri (Sharpe, 1897) – od południowej i wschodniej Mjanmy oraz południowych Chin (południowo-wschodni Junnan) przez Tajlandię (oprócz jej wschodniej części) po północno-zachodni Laos i Kambodżę. G. c. jalla (Horsfield, 1821) – współcześnie Jawa i Bali, dawniej też prowincja Lampung na południowej Sumatrze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szpak srokaty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.