końcówkę –im.
W odmianie niektórych rzeczowników III deklinacji następują zmiany w temacie – inna jest forma mianownika i wołacza l. poj. (a w r. nijakim także biernika l. poj.) niż wszystkich pozostałych form, np. homō – hominis (‘człowiek’ – ‘człowieka’), genus – generis (‘rodzaj’ – ‘rodzaju’), dēns – dentis (‘ząb’ – ‘zęba’).
Deklinacja IV Do deklinacji IV należą rzeczowniki r. męskiego z końcówką –us w mianowniku i –ūs w dopełniaczu oraz r. nijakiego z końcówkami odpowiednio –ū, –ūs. Poza tym należy tu kilka rzeczowników r. żeńskiego, m.in. manus ‘ręka’ i porticus ‘krużganek’. Niektóre rzeczowniki w celowniku i ablatywie l. mn. mają końcówkę –ubus zamiast –ibus, np. lacus ‘jezioro’, quercus ‘dąb’. Pozwala to na odróżnienie od siebie pewnych rzeczowników innych deklinacji, np. arcubus (arcus ‘łuk’) od arcibus (arx ‘zamek’).
Deklinacja V Do V deklinacji należą rzeczowniki z końcówką –ēs w mianowniku i –eī lub –ēī w dopełniaczu l. poj.. Rzeczowniki tej deklinacji są r. żeńskiego z wyjątkiem diēs ‘dzień’ i merīdiēs ‘południe’, które są r. męskiego. Diēs jednak może mieć r. żeński, jeśli oznacza termin.