Poświęcone były one m.in. takim zagadnieniom jak: rola Żydów w insurekcji kościuszkowskiej, historia żydowskiej medycyny i żydowskich lekarzy w Polsce, historia żydowskiej książki i żydowskich drukarzy w Polsce, wizerunek Żydów w XVIII-wiecznej prasie polskiej, próby produktywizacji Żydów polskich w XVIII wieku. Ringelblum był także autorem pierwszego studium historycznego na temat Szmula Zbytkowera. Ponadto od 1930 roku współpracował z wydawaną w Berlinie „Encyclopedia Judaica”, gdzie opublikował ok. 30 krótkich artykułów. Niepełne zestawienie studiów, szkiców i artykułów, opublikowanych przez Ringelbluma w okresie międzywojennym, obejmuje 126 pozycji.
Ringelblum aktywnie uczestniczył w życiu społeczności żydowskiej w Polsce. Angażował się przede wszystkim w działania mające na celu rozwój żydowskich nauk historycznych oraz zwiększenie świadomości historycznej polskich Żydów. Był członkiem zarządu Żydowskiego Domu Akademickiego na warszawskiej Pradze. Z jego inicjatywy w 1923 roku utworzono przy Domu Akademickim koło młodych historyków żydowskich (Junger Historiker Krajz). Ringelblum entuzjastycznie powitał powołanie Żydowskiego Instytutu Naukowego w Wilnie (YIVO) i był de facto twórcą jego sekcji historycznej (powstała ona w dużej mierze na bazie warszawskiego Junger Historiker Krajz).