Współredagował nieperiodyczne czasopismo naukowe Junger Historiker (od 1934 wydawane pod nazwą Bleter far Geszichte). Z jego inicjatywy udało się umożliwić udział delegacji historyków żydowskich w VII Międzynarodowym Kongresie Nauk Historycznych, zorganizowanym w Warszawie w sierpniu 1933 roku.

Ringelblum działał także w świeckim Zjednoczeniu Szkół Żydowskich oraz pozostawał członkiem Związku Nauczycieli Żydowskich i Związku Literatów Żydowskich. Od 1929 roku współpracował z Centralą Kas Bezprocentowych („Cekabe”), finansowaną przez American Jewish Joint Distribution Committee („Joint”). W latach 1930–1938 był redaktorem wydawanego przez „Cekabe” czasopisma „Folkshilf”. Ponadto współpracował z Żydowskim Towarzystwem Krajoznawczym, w którego czasopiśmie („Krajoznawstwo”) publikował swoje artykuły.

Od czasów studenckich głównym źródłem utrzymania Ringelbluma była praca nauczycielska. W 1926 roku wyjechał do Wilna, gdzie przez rok uczył w żydowskich szkołach średnich (m.in. w żydowskim gimnazjum humanistycznym). Po powrocie do Warszawy zdał nauczycielski egzamin państwowy i nieprzerwanie przez 10 lat uczył historii w szkołach średnich dla młodzieży żydowskiej (przede wszystkim w prywatnym gimnazjum dla dziewcząt „Jehudija”).