Zjawisko niewymawiania tej samogłoski bywa określane jako chute du /ə/ (wypadanie /ə/).
Fonetyczna realizacja i ortografia W standardowym języku francuskim, w przeciwieństwie np. do języka angielskiego, niemieckiego czy rosyjskiego, samogłoski na ogół nie ulegają redukcji, zachowują pełnię właściwości z wyjątkiem jednej szczególnej samogłoski – e muet.
W standardowej odmianie języka francuskiego istnieje silna tendencja do wymawiania e muet tak samo lub bardzo podobnie jak dwie przednie zaokrąglone samogłoski: /ø/ lub /œ/ (najczęściej /œ/). W badaniu z 1971 wielu paryskich nastolatków i niektórzy dorośli nie byli w stanie odróżnić par wyrażeń takich jak ample rang /ɑ̃.plə.ʁɑ̃/ i en pleurant /ɑ̃.plœ.ʁɑ̃/, elle se le demande /εl sə l dəmɑ̃d/ i elle seule demande /εl sœl dəmɑ̃d/, c’est comme je dis /sε kɔm ʒə di/ i c’est comme jeudi /sε kɔm ʒødi/. W innym badaniu z 1977 wykazano, że realizacja tej głoski różni się pomiędzy mówcami, ale zwłaszcza w Paryżu większość wymawia ją dokładnie tak samo jak /ø/ lub /œ/. Jednak e muet (które w pewnych okolicznościach jest wymawiane, w innych nie) dla odróżnienia od stałych samogłosek /œ/ i /ø/ w zapisie fonetycznym ma najczęściej symbol /ə/ (szwa). Również w dalszej części artykułu dla e muet stosowany będzie zapis /ə/ oraz nazwa szwa jako synonimiczna.