Reguła 1 W standardowym języku francuskim reguła ta właściwie nie ma wyjątków. Jednak na południu Francji /ə/ jest wymawiane prawie we wszystkich pozycjach, również na końcu wyrazów, przez co przykładowo wyrażenie une petite fillette brzmi /ynə pətitə fijεtə/. Jest to bardzo charakterystyczny sposób wymowy dla tych użytkowników języka francuskiego, ale też nie zawsze konsekwentny, zwłaszcza gdy w danym regionie zauważalne są wpływy północnych dialektów, gdzie z kolei występuje tendencja do niewymawiania e muet w wielu pozycjach.

W paryskim francuskim także istnieją tendencje do wymawiania końcowego e muet, i to nie tylko w etymologicznie uzasadnionych przypadkach jak w wyrazie porte, ale również w wyrazach, w których w zapisie końcowe e muet nie występuje, np. bonjour. Związane jest to z silnym, dźwięcznym wypowiadaniem końcowej spółgłoski i w potocznym francuskim może być odczytane jako sygnał końca jakiejś jednostki wypowiedzi.

thumb|400px|Zapis nutowy pieśni Frère Jacques (w polskiej wersji Panie Janie). Słowa Frère Jacques mają po dwie sylaby i przypisane osobne nuty, podczas gdy w normalnej mowie są to wyrazy jednosylabowe