W 1910 r., po rozbudowie sieci, wprowadzono numerację linii od 1 do 30.
Wczesne lata ATM (1917–1945) W 1917 r. gmina Mediolan przejęła bezpośrednią kontrolę nad siecią tramwajową miasta za pośrednictwem Ufficio Tramviario MunicipaleMiejski Urząd Tramwajowy. Do zarządzania działalnością sieci powołano nową korporację - Azienda Tranviaria Municipale (ATM).
W 1926 r. sieć została znacznie zreformowana. Tzw. „karuzela” na Piazza del Duomo, która stała się źródłem utrudnień dla rozwijającego się ruchu samochodowego w Mediolanie, została zamknięta. Linie promieniste, które wcześniej skupiały się na tym końcu, zostały przekształcone w linie w kształcie litery „V”, które w zamian za to zawijały do jednego z dwóch terminali położonych stosunkowo blisko siebie. Dodatkowo, chcąc zniechęcić pasażerów do niepotrzebnie długich podróży, ATM rozpoczął sprzedaż biletów jednorazowych, bez określonego okresu ważności.
Od następnego roku, aż do 1930 wprowadzono do eksploatacji 502 tramwaje serii 1500.