Po rewolucji lutowej poparł Rząd Tymczasowy i ustanowienie republiki w Rosji. Zgodził się na wprowadzenie w swoim okręgu wojskowym kolegialnego dowodzenia wojskami, działanie komitetów żołnierskich i przekazanie im 25% sum z kas pułkowych. Lokalne rady żołnierskie domagały się ogłoszenia go dowódcą okręgu omskiego. Minister wojny Aleksandr Kiereński był temu przeciwny, jednak rady nie rezygnowały. Po przyjeździe do Piotrogrodu, na wezwanie ministra, Taube został na początku października 1917 r. aresztowany. Wówczas omskie rady żołnierskie, wspierane przez lokalne struktury partii bolszewickiej, zażądały jego uwolnienia, grożąc w przeciwnym razie, że wojsko w okręgu omskim przestanie wykonywać rozkazy ministra.
Po rewolucji październikowej i przejęciu władzy przez bolszewików Aleksandr Taube był jednym z pierwszych oficerów armii rosyjskiej, którzy zadeklarowali lojalność wobec Rady Komisarzy Ludowych. Zwolniony, powrócił do Omska, gdzie pracował najpierw przy rozformowywaniu jednostek dawnej armii carskiej, a następnie przy tworzeniu Armii Czerwonej;