Szacuje się, że 5 milionów złotych marek kosztowało przedsiębiorcę samo urządzanie wnętrza hotelu. thumb|Pierwszy Hotel Adlon w 1926 roku Nowy berliński hotel swoim wyglądem zewnętrznym absorbował ustrukturyzowaną architekturę Bramy Brandenburskiej i harmonijnie dopasowywał się do otoczenia z jego zabudową o konserwatywnych formach. Cechowała go prosta, pokryta brązowo-szarym, nadreńskim tufem wulkanicznym klasycystyczna fasada z rzadko rozmieszczonymi secesyjnymi elementami dekoracyjnymi. Był pięciokondygnacyjnym budynkiem murowanym z miedzianym dachem zwieńczonym kalenicą grzebieniową. Jego znaczną, w porównaniu do niskich budynków przy Pariser Platz, wysokość optycznie łagodziły dwie mocno zaakcentowane balustrady obiegające gmach u podnóża pierwszej i czwartej kondygnacji, która sprawiała wizualne wrażenie przynależenia do dachu. Pod oknami trzeciej kondygnacji hotelu biegł poprzeczny pas dziewiętnastu medalionów z tańczącymi i muzykującymi postaciami kobiecymi. Parter budynku miał 6 m wysokości i był dobrze widoczny z placu. Charakteryzował się ozdobionym pilastrami i rzeźbami wejściem oraz dużymi oknami.