Hotel miał unikalne, jak na ówczesne czasy, wyposażenie techniczne: elektryczność, bieżącą zimną i ciepłą wodę oraz pralnię. W celu podkreślenia luksusowego uroku hotelu prawie wszystkie jego pomieszczenia były utrzymane w stylu neobarokowym lub w stylu Ludwika XVI. Na parterze budynku, oprócz rozległego holu, mieściły się restauracja uliczna, trzy restauracje hotelowe, kawiarnia, bar, salon, pokój dla kobiet, palarnia, biblioteka, salon muzyczny, ogród zimowy, sale konferencyjne i duża sala balowa. Wyższe kondygnacje zajmowało 305 pokoi hotelowych z 400 łóżkami i 140 łazienkami, wyposażonych w prąd elektryczny, bieżącą ciepłą wodę i regulowane ogrzewanie. Większość elementów wyposażenia pomieszczeń hotelu została wykonana przez moguncką firmę meblową Bembé, w której Lorenz Adlon kiedyś uczył się zawodu stolarza.
Działalność Lorenz Adlon prowadził hotel do 7 kwietnia 1921 roku, kiedy to zmarł wskutek obrażeń po potrąceniu przez samochód podczas przekraczania Pariser Platz. Po jego śmierci hotel odziedziczyła najstarsza córka Anna Katharina i jej młodszy brat Louis. W 1931 roku Anna Katharina kazała bratu spłacić swoje udziały w hotelu, po czym wyprowadziła się do Moguncji, gdzie wyszła za mąż za lekarza. Zmarła w 1956 roku w wieku 84 lat.