3 października 1921 roku, po powrocie do kraju, zgłosił się do Wojska Polskiego. Został wcielony w stopniu podporucznika do 80 pułku piechoty na stanowisko dowódcy plutonu. Od 15 września 1922, w stopniu porucznika, służył w Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty nr 1 w Chełmnie na stanowiskach: instruktora, potem dowódcy kompanii i adiutanta szkoły. Z dniem 1 stycznia 1926 został przeniesiony z kadry kursu doszkolenia młodszych oficerów piechoty w Chełmnie do 58 pułku piechoty w Poznaniu. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 148. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu tego roku został przeniesiony do 66 pułku piechoty w Chełmnie. Był dowódcą kompanii i adiutantem pułku, a w marcu 1933 został przesunięty na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. 22 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 30. lokatą. Od kwietnia tego roku był wykładowcą taktyki piechoty w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W marcu 1939 pełnił służbę w 19 pułku piechoty we Lwowie na stanowisku dowódcy II batalionu.