We wrześniu 1918 został skierowany do szkoły lotniczej w Wiener Neustadt, skąd dezerteruje na wieść o demonstracjach niepodległościowych w Galicji. W tym też roku, w Krakowie wstępuje do Polskiej Organizacji Wojskowej i bierze udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich. Za postawę wykazaną podczas walk w czasie I wojny światowej, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
Okres międzywojenny W 1918 zostaje przyjęty do Wojska Polskiego do Kompanii Sztabowej Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”, awansuje do stopnia podchorążego i obejmuje dowodzenie I kompanią Baonu Wartowniczego w Kielcach. Po kolejnym awansie do stopnia podporucznika – 20 maja 1919, otrzymał przydział do 5 pułku piechoty Legionów, w którym walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 21 października 1921 uzyskał awans do stopnia porucznika piechoty i został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko referenta ewidencyjnego. W 1923 skierowano go do Oficerskiej Szkoły Piechoty w Warszawie. W 1924 otrzymał awans do stopnia kapitana i przydział do 38 pułku piechoty w Przemyślu. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 34. lokatą. W marcu 1932 został wyznaczony w 38 pp na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego.