W 1935 został przeniesiony do 74 pułku piechoty w Lublińcu na stanowisko dowódcy batalionu. W latach 1932–1935 był komendantem obwodowego Przysposobienia Wojskowego i WF przy 38 pp.. Działał również społecznie w Związku Strzeleckim, Związku Legionistów, Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Lidze Morskiej i Kolonialnej oraz Kole Przyjaciół Harcerstwa. W 1936 brał udział w pracach nad projektem planu działań opóźniających, a także ufortyfikowania rejonu Lublińca. Od maja 1939 równocześnie pełnił funkcję dowódcy batalionu ON „Lubliniec”.
II wojna światowa We wrześniu 1939 batalion ON „Lubliniec” został zaatakowany przez niemieckie czołgi 2 Dywizji Lekkiej. Batalion brał udział w walkach pod Woźnikami i Żarkami. W czasie walk pod Koniecpolem Franciszek Żak został ranny, jednak unika niewoli i wraca do Krakowa. Od października 1939 działa w strukturach krakowskiej Służby Zwycięstwu Polski. W grudniu 1939 zostaje skierowany przez Dowództwo Okręgu w Krakowie do Inspektoratu Armii Krajowej w Nowym Sączu, gdzie obejmuje funkcję komendanta.