W czasie bitwy o przedmoście warszawskie 1 bateria wspierała piechotę w walkach o Mińsk Mazowiecki, a pozostałe znajdowały się w odwodzie. W czasie polskiej kontrofensywy 15 dac ścigał przeciwnika w kierunku na Kolno. Po zmuszeniu oddziałów III Korpusu Konnego Gaja-Gaja do przejścia granicy Prus Wschodnich, dywizjon ześrodkował się w rejonie Kleszczel. Po krótkim odpoczynku 15 dac (bez 3 baterii przechodzącej kwarantannę tyfusową) uczestniczył w walkach w rejonie Bojary–Szurycze–Łaszczewicze–Bortniki i w rejonie Widzejek. 23 września dywizjon wyruszył znad Swisłoczy na Wołkowysk. Piechota opanowała miasto z marszu. Początkowo miasto zostało odzyskane, ale wyprowadzony następnego dnia silny sowiecki kontratak doprowadził do zaciętych walk o utrzymanie miasta. W walkach 1 bateria straciła trzy działa, a polskie oddziały wycofały się za Roś. Po kilku dniach Sowieci zostali zmuszeni do odwrotu i Wołkowysk znów znalazł się w rękach polskich. To był ostatni akord wojenny samodzielnego 15 dywizjonu artylerii ciężkiej. Po podpisaniu rozejmu, dywizjon skierowany został na odpoczynek do rejonu Baranowicz, a w końcu grudnia przegrupował się do Bydgoszczy.