Życiorys Po ukończeniu szkoły handlowej, od 1900 r. uczył się fachu w najsłynniejszych restauracjach w Szwajcarii, Niemczech, Anglii i Francji. W 1906 r. został sekretarzem hoteli znajdujących się w Szczyrbskim Jeziorze i Tatrzańskiej Łomnicy, które były własnością międzynarodowego towarzystwa wagonów sypialnych. W 1908 r. został ich dyrektorem i tam zapoznał swoją późniejszą żonę Margit Blasutigh. W 1910 r. przejął restaurację Wampetics w budapeszteńskim parku Városliget, w latach 1920–1925 hotel Royal, a od 1927 r. przejął od miasta najem restauracji w Hotelu Gellert.
Jego książki kucharskie należą do najlepszych i najbardziej znanych pozycji tego rodzaju. Tłumaczenia jego książek na języki obce, rozpowszechniane na wystawach i pokazach kucharskich rozsławiły węgierską kuchnię i ożywiły ruch turystyczny. Károly Gundel był jedną z czołowych postaci węgierskiej branży restauracyjnej i hotelarskiej. Korzystając z jego rad, Frigyes Karinthy napisał w 1933 r. książkę Vendéget látni, vendégnek lenni (Widzieć gościa, być gościem). Restauracja Károlya Gundela była 1939 r. oficjalną restauracją pawilonu węgierskiego na wystawie światowej w Nowym Jorku. The New York Times napisał, że restauracja Gundela zapewniła Budapesztowi o wiele większy rozgłos, niż statek pełen prospektów turystycznych.