Zwiększenie głębokości bruzd gwintu lufy i zwiększenie kontroli jakości podczas produkcji prochu zmniejszyło ryzyko uszkodzenia karabinu podczas strzału.

Poza armią niemiecką, karabinów Gewehr 88 używano w: Chinach, Turcji, Brazylii, Peru i Ekwadorze. Pierwszy raz zostały użyte bojowo podczas wojny chińsko-japońskiej (1894–1895) i powstania bokserów (1899–1901) (gdzie używane były zarówno przez powstańców, jak i oddziały niemieckie).

Użycie bojowe udowodniło, że pomimo pewnych wad (często ulegająca uszkodzeniom rurowa osłona lufy) Gewehr 88 nie jest bronią złą. Okazał się zdecydowanie lepszy od japońskich karabinów Murata Typ 22, a jego konstrukcja stała się podstawą do opracowania pierwszego japońskiego karabinu strzelającego amunicją elaborowaną prochem bezdymnym – Arisaka Typ 30. Na Gewehr 88 wzorował się także Salvatore Carcano, konstruując swój Carcano M1891. Kłopoty z Gewehr 88 pierwszych serii spowodowały jednak, że karabin ten nigdy nie odzyskał już dobrej opinii.