Jeszcze przed pierwszym lotem XB-43 dowództwo USAAF planowało jego produkcję seryjną. Lotnictwo chciało zamówić tylko 50 egzemplarzy, natomiast zakłady Douglasa były gotowe budować nawet 200 maszyn miesięcznie. Planowano budowę dwóch wersji – bombowej ze szklanym nosem o maksymalnym ładunku bomb 3700 kg i szturmowej z metalowym nosem i uzbrojeniem składającym się z 16 karabinów maszynowych 12,7 mm i 36 rakiet 5-calowych. Obie wersje miały być także wyposażone w zdalnie kierowaną i wyposażoną w radar wieżyczkę ogonową uzbrojoną w dwa karabiny maszynowe. Samoloty produkcyjne miały otrzymać pojedynczą owiewkę kabiny zamiast podwójnej, w którą pierwszy XB-43 był wyposażony tylko dlatego, że powstał z modelu do prób statycznych XB-42.
Z powodu opóźnień związanych z oblotem XB-43, w momencie kiedy odbył się jego pierwszy lot dowództwo USAAF zdecydowało się już zakupić czterosilnikowy North American B-45 Tornado i program budowy XB-43 został anulowany.
Pierwsze próby pokazały, że samolot miał dobre właściwości pilotażowe, ale raczej zbyt mały ciąg silnikówR. Francillon, McDonnell Douglas..., s. 409.