1764) został później ostatnim feudalnym panem Tarnowskich Gór, zaś młodszy Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck (ur. 1772) wyrósł na wybitnego magnata przemysłowego i ziemskiego w XIX wieku. Pozostałe dzieci (w tym jeden syn zmarły w niemowlęctwie oraz kilka córek) nie przeżyły swojego ojca lub nie odegrały znaczącej roli historycznej.
Edukacja i wczesna kariera Erdmann Gustaw odebrał staranne wykształcenie odpowiednie dla młodego arystokraty mającego w przyszłości zarządzać dużym majątkiem i pełnić funkcje publiczne. W 1752 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Halle, znanym z wysokiego poziomu nauczania. Następnie kontynuował edukację od 1754 roku na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą. Dzięki wykształceniu i pozycji społecznej szybko otworzyły się przed nim drzwi do administracji pruskiej. Jeszcze w 1754 r. młody Henckel von Donnersmarck zwrócił się do króla Prus Fryderyka II Wielkiego oraz ministra sprawiedliwości Levina Friedricha von Bismarcka z prośbą o przyjęcie na aplikację urzędniczą w najwyższym sądzie krajowym – Kamerze Wojnno-Skarbowej w Berlinie. Prośba została przychylnie rozpatrzona i Erdmann rozpoczął praktykę jako referendarz (asesor) przy Kamerze, a w 1756 r.