Mimo napięć społecznych Henckel von Donnersmarck skutecznie utrzymywał kontrolę nad swymi włościami i dbał o ich rozwój gospodarczy. Majątek Erdmanna Gustawa był jednym z największych na Górnym Śląsku – według wyliczeń był drugim pod względem zamożności w rodzinie Henckel von Donnersmarck w tamtym czasie. Łącznie posiadał on ponad 12 600 ha ziemi, w tym jedno miasto (Tarnowskie Góry), 13 wsi w całości, 1 wieś częściowo oraz 7 folwarków (dużych gospodarstw). Najważniejsze jego śląskie posiadłości skupione były w okolicach Świerklańca, Tarnowskich Gór oraz miejscowości Żyglin/Żyglinek. Aby uchronić tak rozległe dobra przed rozdrobnieniem między spadkobierców, Erdmann Gustaw podjął decyzję o utworzeniu majoratu. W dniu 14 listopada 1796 r. podpisał akt erekcyjny, na mocy którego z części dóbr (m.in. Świerklaniec i Żyglin) ustanowiono niepodzielny fideikomis Tarnowskie Góry–Bytom. Od tej pory cały kompleks majątkowy mógł dziedziczyć zawsze tylko jeden spadkobierca – najstarszy w linii – co zapobiegało podziałowi fortuny między wielu członków rodu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Erdmann Gustaw Henckel von Donnersmarck · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.